21 maja 2026 r. na Wydziale Zarządzania i Ekonomii Politechniki Gdańskiej odbyła się konferencja poświęcona wspieraniu osób neuroatypowych w edukacji oraz w procesie przechodzenia na rynek pracy. Wydarzenie zgromadziło przedstawicieli poradni psychologiczno-pedagogicznych, środowiska naukowego, edukacji, doradztwa zawodowego oraz praktyków zajmujących się neuroróżnorodnością.
Głównym celem konferencji była prezentacja standardów wspierania osób neuroatypowych, wypracowanych przez zespół interdyscyplinarny. Szczególny nacisk położono na praktyczne rozwiązania, które mogą realnie wzmacniać funkcjonowanie uczniów i młodych dorosłych ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi — zarówno w szkole, jak i w późniejszym życiu zawodowym.
Podczas wystąpień poruszono m.in. temat doradztwa zawodowego dla uczniów o specjalnych potrzebach edukacyjnych, roli szkoły i uczelni w udzielaniu wsparcia, granicy między pomocą a nadopiekuńczością, a także specyfiki pracy w zespołach neuroróżnorodnych. Ważnym elementem konferencji była również refleksja nad tym, czy nowe technologie rzeczywiście zwiększają inkluzywność organizacji, czy też czasem pozostają jedynie deklaracją dostępności.
W programie znalazły się także wystąpienia dotyczące praktycznego wykorzystania dokumentacji poradni psychologiczno-pedagogicznych w planowaniu ścieżki edukacyjno-zawodowej oraz głos praktyka pokazujący, co realnie pomaga, a co utrudnia osobom neuroatypowym funkcjonowanie w edukacji i na rynku pracy.
Konferencję zakończył panel pytań i odpowiedzi z udziałem prelegentów oraz warsztat poświęcony skutecznym dostosowaniom edukacyjnym. Uczestnicy mieli okazję omówić przykłady rozwiązań, które wspierają neuroatypowość bez obniżania wymagań, a także wymienić doświadczenia z codziennej pracy z uczniami, studentami i osobami wchodzącymi na rynek pracy.
Wydarzenie było ważną przestrzenią do wymiany wiedzy, doświadczeń i dobrych praktyk. Pokazało, że neuroinkluzja wymaga nie tylko świadomości i deklaracji, ale przede wszystkim konkretnych działań, współpracy międzyinstytucjonalnej oraz tworzenia warunków, w których osoby neuroatypowe mogą rozwijać swój potencjał.
